Bu yazı, acının kaynağının değişimin kendisi değil; geçici olanı kalıcı kılma arzusu, tutunma davranışı ve kontrol ihtiyacı olduğunu felsefe, psikoloji ve modern bilim perspektifleriyle ele alıyor.

Bu yazı, rekabetin ve benzerliğin arttığı dünyada ürünün kendisinden çok fark, güven, hikâye ve deneyim satarak nasıl görünür ve tercih edilir olunabileceğini güçlü bir metafor üzerinden anlatıyor.

Bu yazı, yapay zekânın yalnızca içerik ve hız üretmek için değil, karar alma, stratejik düşünme ve iş etkisi yaratma amacıyla nasıl konumlandırılması gerektiğini; “sekreterlikten analistliğe” geçiş metaforuyla ele alıyor.